Η ιστορία των ηλεκτρικών αυτοκινήτων: από το πρώτο όχημα το 1884 μέχρι την Tesla και την Toyota

Τα ηλεκτρικά οχήματα διαθέτουν μια ιστορία πολύ παλαιότερη από ό,τι νομίζουν οι περισσότεροι, με ρίζες που φτάνουν μέχρι τον 19ο αιώνα. Για να καταλάβουμε πώς φτάσαμε στο Tesla Model S και στα υβριδικά της Toyota σήμερα, πρέπει να ρίξουμε μια ματιά σε μια εποχή όπου η βενζίνη, ο ατμός και η ηλεκτρική ενέργεια συναγωνίζονταν για την κυριαρχία της αγοράς αυτοκινήτων.

Αρχικά τον 20ό αιώνα, ο κύριος τρόπος μεταφοράς ήταν το άλογο, αλλά καθώς τα εισοδήματα αυξάνονταν και οι διαθέσιμες τεχνολογίες προόδευαν, μερικοί άνθρωποι άρχισαν να πειραματίονται με νέους τρόπους μεταφοράς. Εκείνη την περίοδο, η βενζίνη, ο ατμός και η ηλεκτρική ενέργεια ήταν όλες διαθέσιμες, καθεμία ανταγωνιστική για την κυριαρχία στην αγορά της εποχής.

Οι πρώτες απόπειρες αυτοκινούμενων οχημάτων

Η τεχνολογία του ατμού ήταν καλά ανεπτυγμένη εκείνη την περίοδο και γενικά θεωρούνταν αξιόπιστη από το κοινό. Είχαν αποδειχθεί ότι μπορούν να τροφοδοτούν εργοστάσια, μεταλλευτικά εργοστάσια, τρένα και πλοία. Φαινόταν μια φυσική εξέλιξη το να κατασκευαστούν μικρότερες μορφές μεταφοράς που θα χρησιμοποιούσαν ατμοκινητήρες.

Ορισμένα αυτοκίνητα αυτοτροφοδοτούμενα υπήρχαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1700 (τρίκυκλο με ατμό του Νίκολας Κουγκνό), αλλά αυτή η τεχνολογία δεν αναπτύχθηκε πραγματικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το Dampfwagen του Νίκολας Κουγκνό θεωρείται το πρώτο αυτοκίνητο στον κόσμο.

Αλλά υπήρξε ένα σημαντικό πρόβλημα: οι ατμομηχανές χρειάζονταν πολύ χρόνο για να ζεσταθούν (περίπου μια ώρα) και είχαν περιορισμένο απόθεμα αυτονομίας, χωρίς να αναφέρουμε ότι χρειάζονταν συνεχή αναπλήρωση με νερό. Αυτοί οι τεχνικοί περιορισμοί έθεσαν το δρόμο για άλλες λύσεις κίνησης.

Πώς λειτουργεί ένα σύγχρονο ηλεκτρικό αυτοκίνητο

Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα λειτουργούν χρησιμοποιώντας έναν ηλεκτρικό κινητήρα αντί ενός κινητήρα εσωτερικής καύσης, όπως τα οχήματα που κινούνται με βενζίνη. Σε γενικές γραμμές τα ηλεκτρικά οχήματα χρησιμοποιούν μια μεγάλη μπαταρία οδήγησης για να τροφοδοτήσουν τον κινητήρα.

Αυτή η μπαταρία φορτίζεται μέσω σύνδεσης με σταθμό φόρτισης ή με ειδική οικιακή πρίζα σχεδιασμένη για ιδιοκτήτες ηλεκτρικών οχημάτων.

Εφόσον τα ηλεκτρικά οχήματα λειτουργούν με ηλεκτρική ενέργεια, δεν εκπέμπουν καυσαέρια και δεν περιέχουν εξαρτήματα όπως αντλία καυσίμου, σωλήνας καυσίμου, καρμπυρατέρ, δεξαμενή ή οτιδήποτε άλλο χρειάζεται για ένα όχημα που τροφοδοτείται με καύσιμο.

Κύρια εξαρτήματα ενός ηλεκτρικού οχήματος

Γενικά, τα ηλεκτρικά οχήματα απαρτίζονται από μια σειρά βασικών εξαρτημάτων, το καθένα με τον δικό του ρόλο:

1. Βοηθητική μπαταρία

Στα περισσότερα ηλεκτρικά οχήματα, η βοηθητική μπαταρία παρέχει ηλεκτρική ενέργεια για την εκκίνηση του κινητήρα και τη λειτουργία των πρόσθετων του οχήματος, όπως ο πίνακας οργάνων. Αυτή η μπαταρία δεν πρέπει να συγχέεται με την κύρια μπαταρία – έχει πολύ χαμηλότερη τάση (12V ή 24V) και τροφοδοτεί τα συστήματα πινακίδας.

2. Θύρα φόρτισης

Η ενέργεια που αποθηκεύεται στην μπαταρία δεν διαρκεί αιώνια. Εκεί μπαίνει σε ρόλο η θύρα φόρτισης, που επιτρέπει στο ηλεκτρικό όχημα να συνδεθεί σε εξωτερική πηγή ενέργειας. Υπάρχουν διάφοροι τύποι θυρών – από αργή οικιακή φόρτιση μέχρι γρήγορη φόρτιση DC.

3. Μετατροπέας DC

Συνήθως η κύρια μπαταρία έχει υψηλότερη τάση από τα άλλα εξαρτήματα του οχήματος. Ο μετατροπέας αυτός μετατρέπει το συνεχές υψηλής τάσης σε χαμηλότερη τάση για ασφαλή χρήση – π.χ. από 400V σε 12V για τα βοηθητικά συστήματα.

4. Κινητήρας κίνησης

Καθώς το όχημα πρέπει να κινηθεί, χρειάζεται μια συνιστώσα που να μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε ροπή ώστε να κινούνται οι τροχοί. Εδώ έρχεται ο κινητήρας κίνησης – συνήθως συγχρονισμένος με μόνιμους μαγνήτες ή ασύγχρονος κινητήρας.

Αυτό ισχύει και για ορισμένα οχήματα που διαθέτουν δυνατότητες ανάκτησης ενέργειας στα φρένα (αναγεννητική φόρτιση).

5. Οδοντωτός φορτιστής (φορτιστής ενσωματωμένος στο όχημα)

Με δεδομένο ότι η ενέργεια από εξωτερικές πηγές είναι συνήθως εναλλασσόμενου ρεύματος, αυτός ο φορτιστής μετατρέπει το σε συνεχές ρεύμα για τη φόρτιση της μπαταρίας. Επίσης, χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση χαρακτηριστικών της μπαταρίας, όπως τάση, ρεύμα, θερμοκρασία και κατάσταση φόρτισης κατά τη φόρτιση της μπαταρίας.

6. Ηλεκτρονικός ελεγκτής ισχύος

Αυτός ο ελεγκτής διαχειρίζεται τη ροή ηλεκτρικής ενέργειας προς την μπαταρία και ελέγχει την ταχύτητα του ηλεκτρικού κινητήρα κίνησης. Είναι η ηλεκτρονική αντίστοιχη ενός ECU από ένα συμβατικό αυτοκίνητο.

7. Σύστημα ψύξης

Αυτό το σύστημα διατηρεί κατάλληλη λειτουργική θερμοκρασία του κινητήρα και άλλων εξαρτημάτων. Σε αντίθεση με τους κινητήρες εσωτερικής καύσης, οι ηλεκτρικοί κινητήρες παράγουν πολύ λιγότερη θερμότητα, αλλά η μπαταρία χρειάζεται ενεργή ψύξη για βέλτιστη απόδοση.

8. Πακέτο μπαταριών κίνησης

Αυτό αποτελεί το «ρεζερβούαρ» μιας ηλεκτρικής οδήγησης και η πηγή ενέργειας που χρησιμοποιείται για την κίνηση των υπόλοιπων συστημάτων του οχήματος. Οι τεχνολογίες σήμερα χρησιμοποιούν κυρίως μπαταρίες ιόντων λιθίου με υψηλή ενεργειακή πυκνότητα.

9. Ηλεκτρική μετάδοση

Αυτό το σύστημα μεταφέρει τη μηχανική ισχύ από τον κινητήρα κίνησης στους τροχούς. Σε αντίθεση με τις συμβατικές μεταδόσεις πολλαπλών σχέσεων, οι ηλεκτρικές συνήθως έχουν μια μόνο σχέση μείωσης.

Ανάπτυξη κινητήρων εσωτερικής καύσης: Otto, Diesel, Benz και Ford

Ο τετραχρονος κινητήρας, δημοφιλής και σήμερα, σχεδιάστηκε το 1862 από τον Nikolaus Otto, ενώ ο κινητήρας ντίζελ εφευρέθηκε από τον Rudolf Diesel το 1893. Λίγο αργότερα, ο Karl Benz σχεδίασε το πρώτο του αυτοκίνητο το 1886 και το Ford Model T έγινε το πρώτο μαζικά παραγόμενο αυτοκίνητο στις αρχές της δεκαετίας του 1900.

Παρά τη δύναμη και τη χρησιμότητα των κινητήρων εσωτερικής καύσης, αντιμετώπιζαν προβλήματα: δεν ήταν εύκολα στον χειρισμό, απαιτώντας μεγάλη προσπάθεια για την αλλαγή σχέσεων μετάδοσης και εκκίνηση. Ήταν δυνατές μηχανές με συνεχή ρύπους και καπνό.

Σε αυτά τα ζητήματα υπήρχε μόνη εναλλακτική: το ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Ήταν σιωπηλό, εύκολο στη χρήση και δεν παρήγαγε επιβλαβείς εκπομπές. Έτσι τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα αποτέλεσαν μια κορυφαία εναλλακτική πρόταση σε σχέση με τα οχήματα με εσωτερική καύση και ατμοκίνητα οχήματα.

Πρώτα πρακτικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα

Ένα από τα πρώτα πρακτικά οχήματα δημιουργήθηκε από τον βρετανό εφευρέτη Thomas Parker γύρω στο 1884 και το 1888 κατασκευάστηκε στη Γερμανία το Flocken Elektrowagen.

Δυστυχώς οι απομακρυσμένες οδικές συνθήκες ήταν πολύ κακές τότε και ήταν δύσκολο για τα αυτοκίνητα να κυκλοφορήσουν σε υπαίθριους δρόμους.

Την ίδια εποχή, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων είδαν το δυναμικό των ηλεκτρικών οχημάτων και άρχισαν να τα πειραματίζονται. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα ήταν ο Ferdinand Porsche, ο οποίος ανέπτυξε το φημισμένο P1 το 1898.

Ο Thomas Edison άσκησε σημαντική επιρροή στην κατασκευή ηλεκτρικών οχημάτων, πιστεύοντας στην ανωτερότητά τους έναντι άλλων οχημάτων και εργαζόμενος για την ανάπτυξη πιο αποδοτικών μπαταριών. Ο Henry Ford, φίλος του Edison, συνεργάστηκε μαζί του γύρω στο 1914 για να εξερευνήσουν επιλογές ηλεκτρικών οχημάτων και να τα κάνουν φθηνότερα.

Η πτώση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων

Αν ή όχι, το μοντέλο T της Ford κυριάρχησε και ήταν περίπου τρεις φορές φθηνότερο από τα άλλα ηλεκτρικά οχήματα της αγοράς της εποχής. Το 1912, το μοντέλο T κόστιζε περίπου 650 δολάρια, ενώ τα άλλα οχήματα κοστίζαν γύρω στα 1750 δολάρια.

Τα ηλεκτρικά οχήματα δέχτηκαν ένα ισχυρό πλήγμα όταν βελτιώθηκαν οι οδικές υποδομές και ανακαλύφθηκαν ευρύτατες πηγές πετρελαίου.

Αυτοί οι παράγοντες και άλλοι οδήγησαν στη μείωση της αγοράς ηλεκτρικών οχημάτων και σχεδόν εξαφανίστηκαν γύρω στο 1935. Ο αγώνας φαινόταν ότι κέρδισαν τα οχήματα καύσιμου, τουλάχιστον για τις επόμενες 30 χρόνια, μέχρι την πετρελαϊκή κρίση τη δεκαετία του 1970.

Ποιος κατασκεύασε το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο στην ιστορία

Όπως και με τα οχήματα εσωτερικής καύσης, δεν υπήρξε ένας μοναδικός εφευρέτης για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Η εμφάνιση και η ανάπτυξή τους θα πρέπει να θεωρηθούν ως μια σειρά ανακαλύψεων και εφευρέσεων οι οποίες, τελικά, ενώθηκαν σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε ηλεκτρικό αυτοκίνητο.

Η ανακάλυψη της ηλεκτρικής ενέργειας, από τη μία πλευρά, και μια αξιόπιστη επαναφορτιζόμενη μπαταρία, από την άλλη, αποτέλεσαν τη βάση για την κατασκευή ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου.

Anyos Jedlik, ένας Ούγγρος εφευρέτης, ανέπτυξε έναν ηλεκτρικό κινητήρα το 1828. Χρησιμοποιώντας αυτή τη νέα εφεύρεση, ανέπτυξε και μια απόδειξη της έννοιας για τη χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας ως μέσα μεταφοράς με την κατασκευή ενός οχήματος.

Λίγο αργότερα, το 1834, ένας σιδηρουργός από το Βέρμοντ, ο Thomas Davenport, κατασκεύασε ένα άλλο μοντέλο ηλεκτρικού οχήματος που μπορούσε να κινείται σε ηλεκτρικό σιδηρόδρομο.

Όσο εντυπωσιακές κι αν ήταν αυτές οι εφευρέσεις, τους έλειπε μια επαναφορτιζόμενη πηγή ενέργειας και γι’ αυτό είχαν περιορισμένη χρησιμότητα ως μεταφορικό μέσο. Ο κόσμος έπρεπε να περιμένει μέχρι το 1859, όταν ο Γάλλος φυσικός Gaston Plante εφηύρε μια μπαταρία μολύβδου.

Η τεχνολογία βελτιώθηκε περαιτέρω από έναν ακόμη Γάλλο, τον Camille Alphonse Faure, ο οποίος το 1881 αύξησε σημαντικά τη χωρητικότητα της μπαταρίας και οδήγησε στην παραγωγή μπαταριών μαζικής κλίμακας.

Timeline της εφεύρεσης των ηλεκτρικών αυτοκινήτων

Όπως είδαμε, η δημιουργία του ηλεκτρικού αυτοκινήτου ήταν περισσότερο μια σειρά γεγονότων παρά ένα συγκεκριμένο γεγονός. Υπήρχαν ορισμένοι διεκδικητές για τα πρώτα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ανάλογα με την άποψή σας για το τι συνιστά ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρικό όχημα.

Πρώτα πρωτότυπα (1834-1867)

Μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στα ηλεκτρικά οχήματα έγινε το 1834 από τον καθηγητή Sibrandus Stratingh από το Groningen, Ολλανδία. Μαζί με τον βοηθό του δημιούργησαν ένα μικρού μεγέθους ηλεκτρικό όχημα που κινούνταν από πρωτεύουσες μπαταρίες, αλλά ο Stratingh δεν μπόρεσε να το αναπτύξει περαιτέρω καθώς πέθανε λίγο μετά την εφεύρεση, το 1841.

Λίγο αργότερα, το 1867, ο Αυστριακός εφευρέτης Franz Kravogl παρουσίασε το πρωτότυπο ενός δίτροχου οχήματος με ηλεκτρικό κινητήρα, αλλά δεν ήταν αξιόπιστο για οδήγηση.

Πρώτο πρακτικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο (1881-1884)

Το 1881, ο Gustave Trouve δοκίμασε ένα τρίτροχο οχηματάκι σε δρόμους του Παρισιού. Ήταν ο πρώτος ηλεκτρικός κινητήρας εξωτερικού για κίνηση του τρίκυκλου ή του Coventry-Rotary. Ωστόσο αυτή δεν ήταν η σωστή ανακάλυψη για ένα πλήρες ηλεκτρικό αυτοκίνητο.

Μόλις το 1884 ο Βρετανός εφευρέτης Thomas Parker (που κατασκεύασε και ένα υπόγειο δίκτυο ηλεκτρισμού στο Λονδίνο) κατασκεύασε το πρώτο παραγωγικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Ο Parker τροφοδότησε το αυτοκίνητό του με δικές του επαναφορτιζόμενες μπαταρίες μεγάλης χωρητικότητας.

εμπορική επιτυχία (1894-1895)

Το πρώτο επιτυχημένο ηλεκτρικό οχήματα ήταν το Electrobat, που αναπτύχθηκε από τον μηχανικό Henry G. Morris και τον χημικό Pedro G. Salom το 1894 στην Πενσιλβάνια. Ήταν μια αργή και βαρή συσκευή με ροδάκια από χάλυβα για να φέρει το βάρος και μια μεγάλη μπαταρία μολύβδου.

Επίσης στις ΗΠΑ, ο William Morrison από το Des Moines, Iowa, ανέπτυξε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο 6 επιβατών, ικανό να φτάσει τα 23 km/h.

Το 1895 οι καταναλωτές άρχισαν να παρατηρούν αυτήν τη νέα τεχνολογία μετά την εισαγωγή τρίκυκλων ηλεκτρικών οχημάτων από τον A. L. Ryker στις ΗΠΑ.

Χρυσή εποχή των ηλεκτρικών αυτοκινήτων (1895-1910)

Διάφοροι άλλοι ερευνητές και μηχανικοί ανέπτυξαν μια σειρά από μοντέλα σε αυτήν την περίοδο, φτάνοντας σε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο που κατέγραψε ένα παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στις 18 Δεκεμβρίου 1898.

Μετά αυτές τις εξελίξεις, η τεχνολογία των ηλεκτρικών αυτοκινήτων άνθησε, σηματοδοτώντας την εποχή της ακμής της τεχνολογίας. Το ενδιαφέρον για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα αυξήθηκε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα.

Τα ηλεκτρικά ταξί άρχισαν να είναι διαθέσιμα το 1897 χάρη στον Walter C. Bersey που διέθετε τότε μια εταιρεία ταρίων στο Λονδίνο.

Παρόλο που τα οφέλη σε σχέση με τα βενζινοκίνητα οχήματα της εποχής ήταν αυτά, η έλλειψη υποδομής για ηλεκτρικά δίκτυα εμπόδισε τη μαζική υιοθέτηση από τους καταναλωτές. Πράγματι, αυτό έθεσε το πεδίο για την πτώση των ηλεκτρικών οχημάτων καθώς άρχισαν να καλύπτονται από οχήματα με κινητήρα εσωτερικής καύσης, κυρίως όταν ανακαλύφθηκαν μεγάλα αποθέματα πετρελαίου.

Μέχρι το 1910, οι περισσότεροι κατασκευαστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων είχαν βγει από την αγορά ή είχαν σταματήσει ολόκληρη την παραγωγή. Η τεχνολογία συνέχισε να υπάρχει για εξειδικευμένες χρήσεις, όπως οι ανυψωτές ή τα γκολφ, αλλά τα ηλεκτρικά οχήματα παρέμεναν συνήθως στη σκιά μέχρι τη μελλοντική τους αναζωπύρωση στις αρχές του 20ού αιώνα.

General Motors και το πρώτο μοντέρνο ηλεκτρικό αυτοκίνητο

Αν και η General Motors είχε πειραματιστεί με ηλεκτρικά οχήματα ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 με το concept Electrovair, το όχημα δεν έφτασε ποτέ σε μαζική παραγωγή. Το Electrovair βασιζόταν στο Corvair (του μοντέλου του 1966) και τροφοδοτούνταν από μια μπαταρία αργύρου-ψυχρού μολύβδου που μπορούσε να παρέχει 532 βολτ.

Μετά από μερικές δεκαετίες, η General Motors αποφάσισε να προσπαθήσει ξανά. Το πρώτο μοντέρνο ηλεκτρικό αυτοκίνητό τους, το General Motors EV1, αναπτύχθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Το EV1 ήταν το πρώτο μαζικά κατασκευασμένο ηλεκτρικό αυτοκίνητο από έναν σημαντικό κατασκευαστή αυτοκινήτων.

Αυτό το αυτοκίνητο κέρδισε μερικά σημαντικά βραβεία:

• Ήταν το πρώτο μελέτη-εγγραφή αυτοκινήτου της General Motors από μηδέν ως EV
• Το EV1 ήταν το πρώτο και μόνο επιβατικό αυτοκίνητο που διατέθηκε υπό τη μάρκα General Motors και όχι κάποια από τις θυγατρικές της

Η απόφαση της General Motors να σχεδιάσει και να κατασκευάσει το EV1 αποτέλεσε σημαντική έμπνευση από το California Air Resources Board (CARB), το οποίο υιοθέτησε εντολή που επέβαλε στους μεγάλους αμερικανικούς κατασκευαστές να αναπτύξουν οχήματα μηδενικών εκπομπών εάν ήθελαν να συνεχίσουν την εμπορία τους στο κράτος.

Τέσλα και η επανάσταση των σύγχρονων ηλεκτρικών αυτοκινήτων

Η Tesla Motors παρήγαγε το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο Roadster το 2008. Το όχημα αυτό αποτέλεσε επανάσταση στην εποχή των σύγχρονων ηλεκτρικών οχημάτων προσφέροντας τεχνολογία τελευταίας γενιάς στις μπαταρίες και ένα ηλεκτρικό σύστημα μετάδοσης.

Το Roadster ήταν ένα BEV (battery electric vehicle) και αποτέλεσε το πρώτο νόμιμο μαζικά παραγόμενο πλήρως ηλεκτρικό αυτοκίνητο που χρησιμοποίησε μπαταρία λιθίου-ιόνου ως πηγή ενέργειας. Ήταν επίσης το πρώτο πλήρως ηλεκτρικό αυτοκίνητο ικανό να διανύσει περισσότερα από 320 χλμ με μια μόνο φόρτιση και μπορούσε να φτάσει ταχύτητα 200 χλμ/ώρα.

Είναι επίσης το πρώτο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής που πήγε σε τροχιά. Τον Φεβρουάριο του 2018 χρησιμοποιήθηκε ως φόρτωμα για το διαστημικό φορτίο Falcon Heavy. Ένας μακρύμουνδος διαστημικό ρόμπα, γνωστός ως Starman, κάθησε στη θέση του οδηγού.

Μεταξύ 2008 και 2012, είχαν πωληθεί πάνω από 2450 Roadster σε περισσότερες από 30 χώρες παγκοσμίως.

Τα πρώτα υβριδικά αυτοκίνητα στην ιστορία

Μια απάντηση που ακούγεται συχνά είναι το Toyota Prius. Όμως, δυστυχώς αυτή δεν είναι η σωστή απάντηση. Σύμφωνα με τα καταγραφόμενα, το πρώτο υβριδικό οχημα αναπτύχθηκε πολύ νωρίτερα. Το 1889, ένα υβριδικό τρέιλερ βενζίνης-ηλεκτρισμού σχεδιάστηκε από τον William H. Patton.

Αν και δεν αποτελεί αυτοκίνητο σύμφωνα με τον ορισμό μας, αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα.

Λίγο αργότερα, το 1901, όταν δούλευε στο εργοστάσιο λεωφορείων Lohner, ο Ferdinand Porsche ανέπτυξε το Mixte. Ήταν μια υβριδική έκδοση με μεταφορική κίνηση τετρακίνηση του ηλεκτρικού καροτσιού «System Lohner-Porsche» που παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού.

Το Mixte θεωρείται ευρέως ως το πρώτο υβριδικό αυτοκίνητο στον κόσμο. Οι αρχικοί απόπειρες αυτού του μοντέλου είχαν κίνηση στους δύο τροχούς, χρησιμοποιούσαν μπαταρίες και περιείχαν δύο κινητήρες τοποθετημένους στον εμπρόσθιο άξονα.

Κάποιοι λένε ότι η τιμή τιμής για τον πρώτο υβριδικό ίσως ανήκει σε ένα αυτοκίνητο που αναπτύχθηκε το 1905 από τον Henri Piper, έναν Γερμανο-Βέλγο εφευρέτη. Αυτός κατασκεύασε το δικό του υβριδικό όχημα που αποτελείτο από έναν ηλεκτρικό κινητήρα και έναν γεννήτρια, μπαταρίες και έναν μικρό κινητήρα βενζίνης.

Πηγή φωτογραφίας: wikipedia.org, knowledge.wharton.upenn.edu, en.wikipedia.org, commons.wikimedia.org, upstation.asia, adictamente.blogspot.com, mycarquest.com, sportscarmarket.com, researchgate.net“} }{