Κωδικός σφάλματος OBD2 P0299

Αυτός ο κωδικός αναφέρεται στο σφάλμα υπερσυμπιεστή - η κακή του απόδοση.

Πινακίδα

Αυτός ο κωδικός υποδεικνύει ότι έχει εντοπιστεί μια κατάσταση χαμηλής πίεσης από το PCM.

Ρύθμιση παραμέτρων κώδικα

Εάν ο αισθητήρας MAP παρέχει στην PCM μια ανάγνωση δεδομένων που υποδεικνύει ότι η πίεση του στροβίλου ή του υπερσυμπιεστή έχει φτάσει σε επίπεδο μικρότερο από το προεπιλεγμένο ποσό του κατασκευαστή, τότε θα αποθηκευτεί ένας κωδικός σφάλματος και μια προειδοποιητική λυχνία που υποδεικνύει ένα σφάλμα. στο αυτοκίνητο.

Συμπτώματα Κωδικός σφάλματος OBD2 P0299

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν: μειωμένη ισχύ κινητήρα, περίεργους θορύβους κινητήρα, αποθηκευμένο κωδικό σφάλματος και ενδεικτική λυχνία σέρβις στο αυτοκίνητο. Πιθανές αιτίες περιλαμβάνουν ελαττωματικό υπερσυμπιεστή.

Συνήθεις αιτίες κωδικός σφάλματος OBD2 P0299

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες περιλαμβάνουν φραγμένο ή ελαττωματικό υπερσυμπιεστή, περιορισμό ή διαρροή αέρα, ελαττωματικό αισθητήρα πίεσης ή ελαττωματικό ρυθμιστή βαλβίδας Westgate. Υπάρχουν επίσης διάφοροι κινητήρες, βραχίονες κίνησης, διαφράγματα και πόρτες που μπορεί να αποτύχουν. Οι βαλβίδες εκτόνωσης πίεσης turbo αντικαθίστανται συχνά με βαλβίδες δευτερογενούς αγοράς που μπορούν να ρυθμιστούν υψηλής απόδοσης. Αυτό γίνεται για να επιτευχθεί υψηλότερη πίεση στροβίλου καθώς και υψηλότερη ισχύς.

Κοινή εσφαλμένη διάγνωση

Ο υπερσυμπιεστής συχνά αλλάζει κατά λάθος λόγω της εμφάνισης αυτού του κώδικα. Η απόφραξη τουρμπίνας και η βλάβη της βαλβίδας Westgate είναι η κύρια αιτία αυτού του κώδικα.

Διάγνωση κωδικού σφάλματος OBD2 P0299

Για την επιτυχή διάγνωση του στροβίλου επαγωγής αναγκαστικού αέρα, πρέπει να καταλάβουμε πώς λειτουργεί το σύστημα επαγωγής αναγκαστικού αέρα και πώς παρακολουθείται. Η επαγωγή καταναγκαστικού αέρα είναι ένα μέσο εισαγωγής υπερβολικών ποσοτήτων αέρα σε έναν κινητήρα για την προώθηση των κερδών ισχύος.

Όταν ένας κινητήρας με φυσική αναρρόφηση χρησιμοποιεί το κενό που δημιουργείται από την κίνηση του εμβόλου προς τα κάτω για να τραβήξει ένα ελεγχόμενο μείγμα αέρα / καυσίμου στους θαλάμους καύσης του κινητήρα, ο κινητήρας επαγωγής αναγκαστικού αέρα έχει καύσιμο και αναγκασμένο αέρα στους θαλάμους καύσης χρησιμοποιώντας μια συσκευή. εναλλακτικά εκπαιδευμένο. Οι τουρμπίνες έχουν σχεδιαστεί απλά για να επιτελέσουν αυτό το έργο.

Αυτές οι συσκευές επαγωγής αναγκαστικού αέρα χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες: υπερσυμπιεστές, ακτινικούς συμπιεστές και φυγοκεντρικούς συμπιεστές. Οι υπερσυμπιεστές χρησιμοποιούν την πίεση από την εξάτμιση του κινητήρα για να ωθήσουν τους ρότορες σε ένα περίβλημα δύο θαλάμων. Τα δύο δωμάτια χωρίζονται εντελώς μεταξύ τους.

Η πίεση εξάτμισης του κινητήρα περιστρέφει τον ρότορα στο θάλαμο Α, ο οποίος με τη σειρά του περιστρέφει έναν ρότορα στο θάλαμο Β. Ο ρότορας στο θάλαμο Β συλλέγει καθαρό αέρα μέσω του συστήματος εισαγωγής υπερσυμπιεστή (και μεσοψύκτες) και πιέζει πιο κρύο, πυκνότερο αέρα στον κινητήρα.

Και οι δύο τύποι συμπιεστών είναι συσκευές ιμάντα. Ο ακτινικός συμπιεστής βρίσκεται στο πάνω μέρος του κινητήρα και βιδώνεται στη θέση της πολλαπλής εισαγωγής. Ο φυγοκεντρικός συμπιεστής είναι τοποθετημένος μπροστά από τον κινητήρα, ακριβώς όπως ένας συμπιεστής κλιματισμού ή ένας εναλλάκτης.

Σε αντίθεση με τον υπερσυμπιεστή, ο οποίος τροφοδοτεί την εξάτμιση του κινητήρα για πρόωση, ο συμπιεστής έχει έναν μόνο θάλαμο.

Ο αέρας απορροφάται στη συσκευή, συμπιέζεται και ωθείται στον θάλαμο καύσης του κινητήρα, χρησιμοποιώντας ένα ζευγάρι ανεξάρτητων ρότορα.

Ο φυγοκεντρικός συμπιεστής χρησιμοποιεί έναν φυγοκεντρικό μηχανισμό για να εισάγει αέρα στο περίβλημα, όπου συμπιέζεται και επανεισάγεται στον κινητήρα ως ψυχρότερος, πυκνότερος αέρας (σε υπερβολικές ποσότητες). Οι συμπιεστές χρησιμοποιούν επίσης μεσοψύκτες για να μειώσουν τη θερμοκρασία του αέρα πριν τον συμπιέσουν και να τον ωθήσουν στον κινητήρα.

Ο πυκνότερος αέρας επιτρέπει στο καύσιμο να ψεκάζει αποτελεσματικότερα προωθώντας έτσι μεγαλύτερη ισχύ του κινητήρα. Προφανώς, καθώς αυξάνεται η ταχύτητα του κινητήρα, οι υπερσυμπιεστές περιστρέφονται ακόμη πιο γρήγορα.

Ο τυπικός υπερσυμπιεστής δεν αρχίζει να λειτουργεί έως ότου ο κινητήρας φτάσει τις 1.700 έως 2.500 σ.α.λ., αλλά μπορεί να λειτουργήσει στις 250.000 σ.α.λ. στη μέγιστη πίεση (εσωτερική ταχύτητα περιστροφής λεπίδας). Απαιτούνται ακραίες περιστροφές λεπτών ώστε η συσκευή να παράγει υψηλότερη πίεση αέρα από την ατμόσφαιρα.

Αυτά τα υψηλά επίπεδα πίεσης του αέρα είναι γνωστά ως “πίεση πίεσης”. Κάθε κατασκευαστής κινητήρα παρέχει προτεινόμενες προδιαγραφές ελάχιστης πίεσης που έχουν προγραμματιστεί στο PCM.

Όταν δεν πληρούνται τα όρια αυτών των προδιαγραφών, ένας κωδικός P0299 αποθηκεύεται στον υπολογιστή και θα ανάψει μια προειδοποιητική λυχνία στο αυτοκίνητο.

Ένας σαρωτής (ή αναγνώστης κώδικα) και ένα ψηφιακό βολτ / ωμόμετρο θα είναι χρήσιμα για την επιτυχή διάγνωση αυτού του κώδικα.

Ξεκινήστε τη διάγνωση με οπτική επιθεώρηση όλων των καλωδίων και των συνδετήρων.

Επισκευάστε ή αντικαταστήστε φθαρμένα, αποσυνδεδεμένα, βραχυκύκλωμα ή διαβρωμένα καλώδια, συνδετήρες και εξαρτήματα, ανάλογα με την περίπτωση.

Ελέγχετε πάντα το σύστημα αφού ολοκληρωθούν οι επισκευές για να εξασφαλιστεί η επιτυχία. Εάν όλα τα καλώδια, οι σύνδεσμοι και τα εξαρτήματα (συμπεριλαμβανομένων των ασφαλειών) του συστήματος εμφανίζονται με κανονική σειρά, συνδέστε το σαρωτή (ή τη συσκευή ανάγνωσης κωδικών) στην υποδοχή διάγνωσης και καταγράψτε όλους τους αποθηκευμένους κωδικούς.

Αυτές οι πληροφορίες μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμες για τη διάγνωση διαλείπων συνθηκών που θα μπορούσαν να έχουν συμβάλει στην αποθήκευση αυτού του κώδικα.

Αφού διαγραφούν οι κωδικοί, ξεκινήστε και οδηγήστε το όχημα για να δείτε εάν ο κωδικός επανεμφανίζεται. Εάν ο κωδικός δεν επιστρέψει αμέσως, ενδέχεται να έχετε μια διακοπτόμενη κατάσταση.

Οι διαλείπουσες καταστάσεις μπορεί να αποδειχθούν πρόκληση για τη διάγνωση και σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να επιδεινωθεί η κατάσταση πριν από τη σωστή διάγνωση.

Οι περισσότερες δυσλειτουργίες σχετίζονται με ελαττωματικό αισθητήρα πίεσης ή ελαττωματική βαλβίδα Westgate.

Υποψιάστε ελαττωματική τουρμπίνα όταν η κατανάλωση καυσίμου αυξάνεται ανησυχητικά ή όταν η κατανάλωση λαδιού είναι υπερβολική.