- Rama samochodu obejmuje cały układ napędowy i podzespoły wspierające.
- Sprzęgło zapewnia płynne łączenie i rozłączanie silnika podczas startu i zmian biegów.
- Przekładnia główna przenosi moc do mechanizmu różnicowego i półosi.
- Mechanizm różnicowy różnicuje obroty kół podczas jazdy na zakrętach.
Wszyscy słyszeliśmy o takich terminach jak przekładnia, blok silnika, rama itp. Ale ile z nas dokładnie wie, co oznacza rama samochodu i jakie są jej niezbędne części, bez których samochód nie mógłby funkcjonować?
Bez zbędnych słów, przejdźmy do sedna. Rama składa się z całego układu napędowego, który przekazuje moc silnika na koła napędowe, czyli przekładni samochodu, systemów kierowniczych, elementów podtrzymujących i napędowych oraz instalacji pomocniczych.
Przekładnia ma za zadanie przekazywać, modyfikować i rozdzielać moc silnika na koła napędowe (napęd przedni, tylny lub na obie osie). Składowe części przekładni samochodu to sprzęgło, skrzynia biegów, przekładnia wałowa, przekładnia główna, mechanizm różnicowy, półosie i przekładnia końcowa.
W przypadku samochodów z kilkoma osiami napędowymi dodaje się reduktor dystrybutora, który zapewnia prawidłowe przeniesienie mocy na koła.
Sprzęgło odpowiada za płynne połączenie i rozłączenie silnika z resztą przekładni, zarówno przy starcie, jak i podczas jazdy oraz zmiany biegów.
Skrzynia biegów ma za zadanie zmieniać siłę napędową oraz prędkość względem oporów toczenia, umożliwiać jazdę wstecz bez odwracania kierunku obrotów silnika oraz dłuższy postój z biegiem jałowym silnika.
Przekładnia wałowa służy do przekazywania mocy silnika pod pewnym kątem, między wałem wtórnym skrzyni biegów a wałem przekładni głównej, kątem zmiennym z powodu drgań zawieszenia części samochodu. Występuje tylko w samochodach z silnikiem z przodu i osiami napędowymi z tyłu, znana jest też jako klasyczne rozwiązanie konstrukcyjne.
Przekładnia główna ma za zadanie przenosić moc silnika z wału, umieszczonego w płaszczyźnie podłużnej samochodu, do mechanizmu różnicowego i półosi, które są w płaszczyźnie poprzecznej. Przekładnia główna jednocześnie zwiększa moment obrotowy silnika. W przypadku, gdy silnik jest zamontowany poprzecznie, przekładnia główna przenosi moc ze skrzyni biegów do mechanizmu różnicowego i półosi, które są teraz równoległe do osi skrzyni biegów.
Mechanizm różnicowy pozwala kołom napędowym tej samej osi, na zakrętach, pokonywać odcinki o różnych długościach. W prostych słowach, koło po wewnętrznej stronie zakrętu wykona więcej obrotów niż to po zewnętrznej stronie, ale bez mechanizmu różnicowego oba będą miały tę samą prędkość, co spowodowałoby nadsterowność samochodu (poślizg).
Półosie przekazują moc z mechanizmu różnicowego na koła.
Przekładnia końcowa służy do zwiększenia całkowitego przełożenia przekładni.
Systemy kierownicze pomagają samochodowi poruszać się po wybranym torze w bezpiecznych warunkach. Odnoszą się do mechanizmu kierowniczego i systemu hamulcowego.
Mechanizm kierowniczy służy do zmiany kierunku jazdy samochodu, zmieniając położenie kół kierowniczych względem płaszczyzny podłużnej samochodu.
System hamulcowy pomaga w redukcji prędkości jazdy na żądanie kierowcy, a także zatrzymaniu pojazdu oraz unieruchomieniu go podczas postoju na płaskim terenie lub pochyłości.
Elementy podtrzymujące i napędowe obejmują: ramę, osłony osi, koła i zawieszenie.
Rama stanowi wsparcie, na którym zamontowane są elementy i mechanizmy samochodu.
System napędowy przekształca ruch obrotowy w ruch translacyjny i pomaga samochodowi utrzymywać się na drodze lub podłożu.
Zawieszenie przekształca wstrząsy w wibracje o częstotliwości znośnej dla pasażerów, tłumiąc te wibracje i unikając zjawiska rezonansu, które w najgorszych scenariuszach może powodować krwotoki wewnętrzne.
Instalacje pomocnicze służą do zapewnienia komfortu, bezpieczeństwa ruchu i kontroli nad eksploatacją. Instalacje pomocnicze obejmują system oświetleniowy, sygnalizacyjny, ogrzewania i klimatyzacji, wycieraczki itp.
Źródło: Fratila Gheorghe; Fratila Mariana; Samoila Sterian; Automobiles Construction, maintenance et réparation, Editura Didactica si Pedagogica, Bukareszt, 2011, ISBN: 978-973-30-2857-4, str. 6-7-8.
