- P0299 kodu, turbo basıncının düşük olması nedeniyle motor gücü düşüşüne işaret eder.
- Bozulmuş veya tıkalı turbo, hava kısıtlaması veya basınç sensörü arızası nedenler arasındadır.
- Yanlış teşhisler arasında turbo değiştirme ve westgate valf arızası ön planda.
- Zorla hava indüksiyonu türleri: turbo, radyal ve santrifüj kompresörler bulunur.
Bu kod, turbocompresorun hatasına ve onun düşük performansına atıfta bulunmaktadır.
Gösterge
Bu kod, PCM tarafından düşük basınç durumunun tespit edildiğini gösterir.
Kod parametrelerinin ayarlanması
Eğer MAP sensörü PCM’ye, türbinin veya turbocompresorun basıncının üreticinin önceden belirlediği miktardan daha düşük bir seviyeye ulaştığını gösteren bir veri okuması sağlarsa, bir hata kodu kaydedilir ve araç panelinde bir arıza göstergesi yanar.
OBD2 P0299 hata kodunun semptomları
Semptomlar şunlar olabilir: motorun gücünde azalma, motorun garip sesler çıkarması, kaydedilmiş bir hata kodu ve araç panelinde bir servis ışığı. Olası nedenler arasında arızalı bir turbocompresor bulunmaktadır.
OBD2 P0299 hata kodunun yaygın nedenleri
En yaygın nedenler arasında tıkalı veya arızalı bir turbocompresor, hava kısıtlaması veya kaybı, arızalı bir basınç sensörü veya arızalı bir westgate supap düzenleyicisi bulunmaktadır. Ayrıca, çeşitli motorlar, aktarma kolları, diyafram ve kapılar arızalanabilir. Turbo basınç röle valfleri sıklıkla yüksek performanslı ayarlanabilir aftermarket valflerle değiştirilir. Bu, daha yüksek türbin basıncı ve daha yüksek güç elde etmek için yapılır.
Yanlış teşhisler
Turbocompresor, bu kodun ortaya çıkması nedeniyle genellikle hatalı bir şekilde değiştirilir. Türbinin tıkanması ve westgate supabının arızalanması, bu kodun ana nedenidir.
OBD2 P0299 hata kodunun tanısı
Hava indüksiyon türbinini başarılı bir şekilde teşhis etmek için, zorla hava indüksiyon sisteminin nasıl çalıştığını ve nasıl izlendiğini anlamamız gerekmektedir. Zorla hava indüksiyonu, motora daha fazla güç kazanımı teşvik etmek için motora aşırı miktarda hava enjekte etme yöntemidir. Bir motor doğal olarak hava emerken, zorla hava indüksiyonlu motor, yakıtı ve havayı bir motorun yanma odalarına zorla enjekte eder.
Bu zorla hava indüksiyon cihazları üç temel kategoriye ayrılır: turbocompresorlar, radyal kompresorlar ve santrifüj kompresorlar. Turbocompresorlar, motorun egzoz basıncını, iki odalı bir gövdede rotorları hareket ettirmek için kullanır. İki oda birbirinden tamamen ayrıdır.
Motorun egzoz basıncı, A odasındaki rotoru döndürür, bu da B odasındaki bir rotoru döndürür. B odasındaki rotor, turbocompresorun hava alım sistemi (ve intercooler) aracılığıyla taze hava toplar ve havayı daha soğuk, daha yoğun bir şekilde motora zorlar.
Her iki kompresor türü de kayış kullanır. Radyal kompresor, motorun üst kısmında bulunur ve hava alım galerisinin yerine vidalanır. Santrifüj kompresor, bir klima kompresörü veya bir alternatör gibi motorun önüne monte edilmiştir.
Turbocompresor’un tersine, motorun egzozunu itmek için enerji kullanmayan kompresor tek odalıdır.
Hava, cihaza çekilir, sıkıştırılır ve iki bağımsız rotor kullanılarak motorun yanma odasına zorlanır.
Santrifüj kompresor, havayı kasa içine çekmek için santrifüj bir mekanizma kullanır, nerede sıkıştırılır ve daha soğuk, daha yoğun bir hava olarak (aşırı miktarlarda) motora geri enjekte edilir. Kompresorlar ayrıca havanın sıcaklığını düşürmek için intercooler kullanır.
Daha yoğun hava, yakıtın daha etkili bir şekilde püskürtülmesini sağlar, bu da motorun daha yüksek bir güce sahip olmasını teşvik eder. Tabii ki, motor devrinin artmasıyla birlikte, turbocompresorlar da daha hızlı döner.
Tipik bir turbocompresor, motor 1.700 ila 2.500 RPM arasına gelene kadar çalışmaya başlamaz, ancak maksimum basınç koşullarında (iç palelerin dönüş hızı) 250.000 RPM hızında çalışabilir. Bu cihazın atmosferden daha yüksek hava basıncı üretebilmesi için son derece yüksek devirlere ihtiyaç vardır.
Bu yüksek hava basıncı seviyeleri “yüksek basınç” (boost pressure) olarak bilinir. Her motor üreticisi, PCM’ye programlanan minimum önerilen basınç özelliklerini sağlar.
Bu özelliklerin sınırları karşılanmadığında, bir P0299 kodu PCM’de saklanır ve araç panelinde bir gösterge ışığı yanar.
Bu kodun başarılı bir şekilde teşhis edilmesi için bir tarayıcı (veya kod okuyucu) ve bir dijital volt/ohmmetre gereklidir.
Teşhisi, tüm kabloların ve konektörlerin görsel bir incelemesiyle başlatın.
Hasar görmüş, bağlantısı kesilmiş, kısa devre yapılmış veya paslanmış kabloları, konektörleri ve bileşenleri gerektiği şekilde tamir edin veya değiştirin.
Tamirler tamamlandıktan sonra sistemi her zaman yeniden test edin başarısını garantilemek için. Eğer tüm kablolar, konektörler ve bileşenler (sigortalar dahil) normal görünüyorsa, tarayıcıyı (veya kod okuyucuyu) teşhis konnektörüne bağlayın ve kaydedilmiş tüm kodları not edin.
Bu bilgiler, bu kodun saklanmasına katkıda bulunmuş olabilecek aralıklı koşulların teşhisinde son derece faydalı olabilir.
Kodlar silindikten sonra, aracı başlatın ve kodun tekrar oluşup oluşmadığını görmek için sürün. Eğer kod hemen geri gelmezse, aralıklı bir durumunuz olabilir.
Aralıklı koşullar teşhis için zor olabilir ve en kötü durumda durumu kötüleştirebilir.
Çoğu işlev bozukluğu, arızalı bir basınç sensörü veya arızalı bir westgate valfi ile ilişkilendirilir.
Yakıt tüketiminin alarm verici bir şekilde arttığı veya yağ tüketiminin aşırı olduğu zamanlar, arızalı bir türbini şüphelenmelisiniz.
